ABD Neden Kilometre Değil Mil Kullanır?

Yaygın açıklama — "Amerika bir türlü metriğe geçmedi" — tam olarak doğru değil. ABD, mil dahil kendi geleneksel birimlerini yasal olarak tam metrik cinsinden tanımlıyor ve federal yasa 1975'ten beri metriği "tercih edilen sistem" olarak adlandırıyor. Hiç gerçekleşmeyen şey, günlük, tüketiciye dönük kullanımı — yol tabelaları, hız sınırları ve market birimleri — değiştirmeye zorlayan bir yasaydı. Yasal tercih ile yasal zorunluluk arasındaki bu boşluk, hikayenin tamamı.

Mil 1893'ten beri metrik bir birim

1893'te ABD Ağırlıklar ve Ölçüler Genel Müdürü Mendenhall Emri'ni imzaladı; bu emir, ABD geleneksel birimlerinin yasal olarak karşısında tanımlandığı temel standartları — yarda ve libre değil — metre ve kilogram olarak belirledi. O andan itibaren bir Amerikan mili bağımsız bir ölçüm değildi; metrenin sabit bir katıydı. 1959'daki uluslararası yarda-libre anlaşması daha sonra sayıyı tam olarak sabitledi: 1 mil = 1.609,344 metre, yuvarlama yok. Gerçek yasal anlamda ABD 130 yılı aşkın süredir metrik tanımlarla çalışıyor — sadece geleneksel isimleri ve geleneksel günlük kullanımı korudu.

1975: metrik "tercih edilen" oluyor, zorunlu değil

ABD'nin ulusal bir geçişe en çok yaklaştığı an 1975 Metrik Dönüşüm Yasası'ydı; bu yasa metrik sistemi ülkenin "tercih edilen ağırlık ve ölçü sistemi" ilan etti ve gönüllü bir geçişi koordine edecek bir kurul kurdu. Anahtar kelime gönüllü — yasa hiçbir son tarih, hiçbir zorunluluk ve geleneksel birimleri kullanmaya devam etmek için hiçbir yaptırım getirmedi. Uluslararası ticaret yapan sektörler kendi inisiyatifiyle dönüştü (üretimde metrik bağlantı elemanları, tıpta metrik dozaj); çıktısı tamamen yurt içi olan sektörlerin — yol yapımı, perakende market, konut emlak — ticari bir gerekçesi yoktu.

1988: federal kurumlar metriğe geçti, tüketiciler geçmedi

1988 Kapsamlı Ticaret ve Rekabet Gücü Yasası 1975 yasasını değiştirerek federal kurumları kendi satın alma, hibe ve iş faaliyetlerinde "ekonomik olarak uygulanabilir olduğu ölçüde" metrik birimleri kullanmaya zorunlu kıldı. NASA görevlerinin, askeri lojistiğin ve federal inşaat şartnamelerinin bugün büyük ölçüde metrik cinsinden çalışmasının nedeni bu. Ama yasa hükümet operasyonlarını hedefliyordu, Kongre'nin hız sınırı tabelalarını yeniden yazmasını veya süpermarketleri sütü litreyle satmaya zorlamasını değil — bu yüzden Amerikalıların karşılaştığı görünür, günlük birimler dokunulmadan kaldı.

Geçiş neden sokağa hiç ulaşmadı

Yol tabelaları, maliyet-zorunluluk sorununun en net örneği. Eyalet ulaştırma daireleri kendi tabelalarına sahip ve bir eyaletin tüm mil işaretleme ve hız sınırı sistemini kilometreye dönüştürmek, federal fon bağlanmamış ve federal bir zorunluluğun desteklemediği, on yıllar süren, milyarlarca dolarlık bir iştir. 1970'lerde bir avuç pilot dönüşüm denendi ve kamuoyu tepkisiyle büyük ölçüde geri alındı. Yasal bir son tarih ve gerçek bir maliyet olmadan, en az direnç yolu — mili korumak — varsayılan olarak kazandı; tıpkı Amerikan günlük hayatındaki diğer direnen geleneksel birimlerin hayatta kalması gibi.

Pratik çıkarım

Sistemler arasında dönüştürüyorsanız — bir Avrupa yol tabelasını Amerikalı bir sürücü olarak okumak, ya da tersi — sayının kendisi tartışmalı değil: bu, bir ülkenin yanlış yaptığı bir tahmin değil, sabit ve yasal olarak tam bir orandır. Bir mil-km dönüştürücü hangi ülkenin yol tabelasını okuyorsanız okuyun, NIST ve uluslararası anlaşmanın tanımladığı aynı 1,609344 faktörünü uygular.